Complejo de Eddie Pou

dijous, de març 09, 2006



;-)

Annnnnnnnnnna

dimecres, de març 08, 2006



Edu, guapo guapísimo bello pedazo de tío!

Hace ya muuuucho que no stoy en DY, y no nos vemos muy a menudo, pero luego, el día menos pensado, te encuentro sentado en Rambla Catalunya con una cañita y te acompaño, o después de no habernos hablado en "ages" (a pronciar en inglés) nos lanzamos unos comentarios por messenger y en tres segundos me haces sentir como la reina del mundo ! ¿Cómo lo haces? O tomamos un café y me transmitas este positivismo que sabes transmitir tan bien a otros (espero que también te lo aplicas a ti...).

Ahora será ya menos a menudo aún, pero valdrá la pena por que te vas para descubrir una parte del mundo y para usar a máximo tu talento: ¡Bien hecho! EE.UU. es lo que es, pero es fascinante, grande y loco y te lo vas a pasar bomba. Siendo yo imigrante, sólo te puedo recomendar a lo máximo la experiencia de ir a vivir en el extranjero. En mi caso vine a quedarme un año en Barcelona, ahora han pasado 8....

Disfruta y sobre todo, ¡que nos cuentes!

Te pongo una foto para que te acuerdas de "la chica que relincha". :-D

Un besazo muy grande,

Paula

dilluns, de març 06, 2006

Good Luck Jack White¡¡¡

Bueno, bueno...Ya estas alli? Que nervios¡ Que envidiaaaa¡

Pues yo también queria desearte suerte (aunque no creo que te haga falta...) Pensabamos pasarnos el dia de tu cena..pero... no se nos arregló. Asi que nada el beso de despedida te lo mando desde aqui.

Echare de menos esos encuentros casuales en el Alfa. Eran muy divertidos ¿Quien me ayudara ahora a sobrevivir a las sesiones de ese pincha psicopata?¿Que voy a hacer? ¡Terminara volviendome loca! En fin, tendremos que repornernos a tu marcha aunque como bien cantas: I don´t know what to do with myself...

Muchos besos White¡

dijous, de març 02, 2006




Benvolgut Edu (el Alcalde o "The mayor"),

que et vagi molt be per Amèrica (si es q Miami es Amèrica)

Dir-te que quan et cansis del Riki Martin i del Enrique Iglesias, q sapigues que estas convidat al Brasil, on jo marxaré de aqui a poc a canviar els "banners" per la samba i les "garotinhas" brasileiras

Una forta abrassada

Christian

dimecres, de març 01, 2006

Que ???? Miami ????




"No te vayas, no te vayas" pero que dicen estos nostalgicos blenditos : que te vayas !!! Yo no conozco a nadie en America y siempre he sonado con ir en Miami para ver el barco de Sonny Crockett... Ademas con un poco de maquillaje, hummm..., podrias ser un Ricardo Tubbs, "rico, rico" !!!
Y no te preocupes para dejar Doubleyou, porque nunca te dejaran en paz... Hara 7 anitos que me he exiliado en otro pais (ya quedaba claro la cosa,no?) y aun me persiguen. Fredo me mando un mail tan solo la semana pasada... Asi que si crees acabar con una era, pues "let's face it", eso no va a pasar !
Bueno, entiendo que sean todos un poco "tristounets" porque es cierto que eres a very good buddy. Quien bebo mas que yo en la boda de Esther y me permitio pasar incognita ? Tu... y eso siempre te lo agradecere.
Bueno, Ricardo pues, nos vemos pronto, pronto... hummmm.
Sandrine.

May the Force be with you.

No ens hem arribat a conèixer gaire i des d’un punt de vista egoista, és una llàstima!
Estic convençuda de que triomfaràs en el sentit més ampli.
Si alguna vegada et quedes sense paraules (per la qüestió de l’idioma, no per falta d’enginy!) somriu amb el teu encant, que ho fas molt rebé ;)

Molta sort i una abraçada ben forta.


“Tengo que matarte, María. Me has dejado solo.”

1492 + 2006

Bona sort, Edu Colón, en la teva conquesta.

xxx

Quelle belle aventure Eduuuuuu!!!

Take good care ;o)
Véronique

Yo te diré...

Yo te diré
porqué mi canción
te llama sin cesar
me faltan tus besos
me faltan tus risas
me falta tu despertar

Cuando te sientas solito por ahí, ya tienes canción para cantarnos (se la cantaba un soldado español en las Indias a su amada, que estaba en en el otro lado del charco)

Muchas gracias por TODO, Edu, no me voy a poner a enumerar. Espero que nos veamos pronto. Hasta entonces... vamos a divertirnos!

Pedro Costoya

Será dificl olvidar esta imágen de mi mente

Un abrazo muy fuerte y al loro con según que peinados en Miami, puede que te confundan como creativo... o como jackson five... y te pidan marcarte un bailoteo.

Mucha suerte y no pierdas ese buen rollo tan personal que consigues transmitir a la gente.

Hasta pronto,

Ruchy

Oloh!

I ara per on sortiràs? A Miami hi ha Imperator?
Espero que anar a Miami et serveixi si més no, per treure’t d’una vegada el carnet de conduir.

Que et seguiré la pista, de veritat.
Que Mil GRÀCIES per tot.
Que ha estat un plaer.

Tonets.
Ne.
:)